Grenzen, gelijkheid en vrijheid

Binnen BDSM wordt er veel gesproken over grenzen, grenzen van wat kan en mag. Harde en zachte grenzen. In mijn beleving is er een beetje een cultuur ontstaan die aangeeft wat BDSM is en hoe je het “moet” beleven. Voor mij is dit één van de dingen die niet goed te bevatten is. Ik weet niet hoe jullie je BDSM beleven en delen, maar ik weet wel dat het niet op dezelfde manier hoeft te zijn waarop ik het doe. Is één van beide manieren dan niet goed? Dát hoor je mij niet zeggen. Veel is afhankelijk van de wisselwerking tussen de partners, waarbij er voor beiden de ruimte is om eerst en vooral trouw aan zichzelf en gevoel te zijn. 

Hierin is voor mij wel steeds meer duidelijk geworden wat bij mij past. Ik wil de ongelijkheid alleen delen in gelijkheid. Ja, ik weet dat het vaak zo omschreven is. Misschien bedoel ik het nog anders. De Sub in mijn leven en ik delen echt, en ook in het spel zijn we gelijk. Dat klinkt bijzonder voor een D’s of BDSM relatie hé. Die gelijkheid kan er zijn als je beide je ervoor openstelt. We maken samen onze mooie reizen, de één de Sub, de ander de Dom. De Masochiste en de Sadist mogen er beiden zijn, máár, het ís het in gelijkheid. Waarom zou een Dom weten wat goed is voor de Sub? Misschien weet de Sub dit wel veel beter. Ik vind het mooi als op een moment de Sub aangeeft dat zij iets wil ervaren. Schiet ik dan als Dom tekort? Ik ben mens, niet meer en niet minder. Ik denk dat de wisselwerking er mooier door wordt als je beiden aangeeft wat goed voelt! Samen gaan we zo deze weg, is er ook in het spelen een overleg, meestal woordloos, maar soms is het gewoon om te vragen of het goed is, welke richting de goede is. Voor mij ook heel belangrijk? Als Dom heb ik mijn grenzen, als ik iets niet prettig vind, kan ik het niet doen of geven. Ik wil stimuleren, niet afbreken. Als iemand kickt op vernedering, kan ik mij dat indenken, maar ik kan het niet geven, dat staat te ver van mij af. Soms is er een moment dat ik het niet aankan om (veel) pijn te geven. Als de Sub daar niet mee om kan gaan, wordt het heel moeilijk. Zoals ik het nu mag beleven is ook dat oké, ik mag Zijn, binnen mijn grenzen en mogelijkheden, zij mag Zijn, binnen haar grenzen en mogelijkheden. Wil ik nu iemand veroordelen? Nee, het gaat mij er om dat ik nu weet dat het voor mij op deze manier goed is. 

Door ook het begrip grenzen op een andere manier te zien, geef je elkaar ook veel meer vrijheid. Zijn er dan geen grenzen? Natuurlijk zijn die er! Toch is het nu zo dat een grens geen doel is als we delen en spelen. Het zijn in onze wereld is zo mooi , onbeschrijflijk mooi, en door de rust van het niet najagen van grenzen is er heel veel ruimte. Ruimte om te beleven, ruimte voor elkaar, ruimte voor gevoel, ruimte om te geven. Het geven is in mijn beleving hier ook heel mooi in, het geven komt echt van twee kanten, geven is delen geworden. Als ik pijn geef, krijg ik emotie en gevoel terug. In de tederheid is er de warmte, het voelen van Samen Zijn. Als de sub haar reis maakt deelt zij de vrede die ze er in voelt met mij, voor mij iedere keer weer wonderschoon en vaak voel ik dat ik het niet bevat, “in wonder” deze reis mag maken. Ik mag mijn gevoel naar haar delen en geven, haar laten weten hoe mooi en bijzonder ze is. Dat is voor mij het mooie in onze BDSM beleving. Dit is de manier waarop ik het wil ervaren. BDSM is een deel van mij, het zit in mij en (gelukkig) ook praktisch in mijn leven. BDSM is voor mij vrijheid, ook vrijheid van grenzen en vrijheid van opgelegde regels! BDSM is wat er in de wisselwerking tussen mijn partner en mij ontstaat. BDSM ís geen oordeel of maatstaf om je aan te houden, maar mag juist die vrijheid zijn. Het is goed als je beiden samen je er veilig in voelt.

(c) Grey Spanker (Gert)

Geef een reactie