Dubbel gevoel

Dat tegenstellingen bijna een soort essentieel deel van mij, en mijn leven, zijn is niet iets dat een verrassing voor me is. Alleen zijn er momenten dat ik het moeilijk vind er een weg in te vinden, zoals de laatste tijd. Wat eigenijk al weken is, en voelt als maanden.

Enerzijds is er de bijzondere ontwikkeling in onze D’s, waar we een grote sprong hebben gemaakt toen we beiden bij het besef kwamen dat ik me van Grey voel, met alles dat daarbij hoort. Anderzijds zijn er de ontwikkelingen op het thuisfront, in het gezinsleven, en in relatie met mijn familie. Al weken ben ik ver van mezelf, ver van mijn gevoel. Grey houdt de connectie met mijn subzijn vast, ik doe wat hij me opdraagt maar voel een boosheid omdat ik niet bij gevoel kom. Het is een lege overgave en dat was altijd een duidelijke grens voor me. In onze wisselwerking nu kan ik niet bij die duidelijkheid komen, grenzen lijken te zijn verschoven, of misschien zijn ze minder zichtbaar. Het is lastig er de juiste woorden voor te vinden.

Wanneer Grey en ik samen op de bank film kijken (wat eigenlijk tot één van de weinige privé momentjes die we delen behoort) en hij speelt met mijn lichaam, dan voel ik irritatie. Ik geef het niet aan, dat botst met de sub in mij die het gevoel heeft dat bij ‘van hem zijn’ hoort dat hij mag bepalen. Ik raak in een dilemma met mijzelf, wat heb ik eraan als ik alleen maar irritatie voel, of zelfs niets voel. Toch geef ik het telkens niet aan, uiteindelijk komt er een punt waarop Grey merkt dat ik er niet ben, dat er geen connectie is. En ergens ben ik dan boos op hem omdat hij het pas dan waarneemt, terwijl ik me ook realiseer dat hij net zo goed als ik een weg aan het zoeken is en dan ebt mijn boosheid op hem snel weg. Dan is er alleen nog boos zijn op mijzelf, boos omdat mijn lichaam en gevoel zo reageren. Boos omdat ik me zo ver van mezelf voel, en zelfs die boosheid blijft niet lang. Dan is er alleen nog maar verdriet over, verdriet om het onvermorgen. In mijzelf dat ik die connectie niet kan vinden of kan maken, en onvermogen in ons leven omdat we geen ruimte kunnen vinden om samen te zijn.
Zelfs een spontane vrijpartij net voor we gaan slapen leidt al tot boze pubers die niet kunnen slapen omdat wij ‘zoveel lawaai maken’. De opmerkingen die daarover met name mijn kant op geslingerd zijn hebben ervoor gezorgd dat ik me niet meer vrij beweeg, niet in huis, niet op onze slaapkamer. Ik koppel ieder geluid dat gemaakt wordt naar hoe het gehoord kan worden, ik moet de neiging onderdrukken om niet tegen Grey te zeggen dat hij nog zachter moet doen. Ieder geluid wordt hard en schril, en de slaapkamer waar ik me altijd zo prettig en veilig voelde voelt ineens als een te grote toonzaal waar ieder geluid een echo met zich meedraagt die door iedereen gehoord kan worden.

Weg gevoel, weg connectie met mijzelf.

Grey stelt voor om een hotel te zoeken waar we een paar uur ruimte kunnen creëren, het botst in mij. Zo ongelooflijk hard dat ik bijna in staat ben bdsm volledig de rug toe te keren. Ik wil dat niet, er zijn teveel drempels waar ik dan overheen moet stappen en het risico dat het eindigt in een kater is veel te groot. Bovendien wil ik het gewoon niet, en ik moet denken aan de woorden van Grey die dat heel helder voor me heeft gemaakt ooit. Want alles dat ik niet wil moet ik aangeven, dus ik geef het aan, en ben direct weer verdrietig.

Dan ineens blijkt dat er een aantal uur geen kinderen in huis zullen zijn, even voel ik iets opvlammen en in datzelfde moment duikt er een onrust op. Voelt het fout dat ik mijn zoon vraag om voorlopig even niet thuis te komen, voorzie ik al dat één van beide of beide onverwachts ineens voor de deur zullen staan. Moet ik mezelf terugfluiten van alle scenario’s die ik al voor me zie. Probeer ik bij gevoel te komen om tot de ontdekking te komen dat gevoel ver weg is, realiseer ik me in datzelfde moment dat dit echt niet alleen maar met het grote gebrek aan privacy te maken heeft maar familie issues een grote wissel op me hebben getrokken. Ik ben me gaan terugtrekken, in heb me in mezelf gekeerd en nu ik even mag zijn omdat er ruimte is botst het.

0 0 stemmen
Jouw Waardering

Karen

Blogger en curator van diverse bdsm (kunst) sites

You may also like...

Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties